Co powiedzieć o rysunku dziecka? 8 pomysłów na rozpoczęcie rozmowy
Dziecko podchodzi z kartką i mówi: „Zobacz!”. Patrzysz na rysunek, uśmiechasz się i odpowiadasz: „Ale ładnie!”. To naturalna reakcja, ale czasem masz ochotę powiedzieć coś więcej. Co powiedzieć o rysunku dziecka, żeby rozpocząć rozmowę? Możesz zauważyć konkretny szczegół, zapytać o sposób rysowania albo zaprosić dziecko do opowiedzenia własnej historii.
Najpierw spójrz, potem zapytaj
Nie musisz od razu rozpoznawać wszystkich postaci i przedmiotów. Jeśli nie wiesz, co przedstawia obrazek, nie zgaduj na siłę. Zacznij od tego, co rzeczywiście widzisz: kolorów, kropek, długich linii lub miejsca wypełnionego drobnymi szczegółami.
Wybierz jedno zdanie i poczekaj na reakcję. Poniższe pomysły nie są listą pytań do zadania za jednym razem. Czasem dziecko chce opowiedzieć całą historię, a czasem tylko pokazać pracę i wrócić do zabawy.
1. „Chcesz mi opowiedzieć o swoim rysunku?”
To zaproszenie, które pozostawia dziecku wybór. Może zacząć od bohatera, małego szczegółu albo tego, co wydarzyło się przed narysowaną sceną. Nie musisz podpowiadać, co obrazek „powinien” przedstawiać.
Jeśli usłyszysz „nie”, wystarczy odpowiedzieć: „Dobrze, dziękuję, że mi go pokazujesz”.
2. „Widzę tutaj dużo niebieskiego i małe żółte kropki”
Opisz jeden szczegół bez dodawania oceny. Dopasuj zdanie do obrazka: „Ta linia biegnie przez całą kartkę” albo „Tutaj są duże koła, a obok malutkie”. Dziecko może podjąć rozmowę i wyjaśnić swój pomysł, ale nie musi.
Taki początek pasuje również do abstrakcyjnych prac, które nie przedstawiają żadnej konkretnej rzeczy.
3. „Od którego miejsca zaczęło się rysowanie?”
Zapytaj o powstawanie pracy. Może najpierw pojawiło się wielkie koło, które później zostało planetą? A może dziecko zaczęło od najmniejszej postaci?
Jeśli nie pamięta, nie trzeba odtwarzać kolejnych kroków. Możecie po prostu obejrzeć fragment, który akurat chce pokazać.
4. „Jak powstały te kreski?”
To okazja, żeby porozmawiać o samym rysowaniu. Dziecko może pokazać, jak obracało kredkę, robiło kropki albo nakładało jeden kolor na drugi. Jeśli chce zademonstrować sposób, podaj osobną kartkę, zamiast prosić o zmienianie gotowej pracy.
Możesz zapytać podobnie o wyklejankę: „Jak udało ci się zrobić ten kawałek z papieru?”.
5. „Który fragment chcesz mi pokazać najpierw?”
Pozwól dziecku wybrać, na czym skupicie uwagę. Dla dorosłego najważniejszy może wydawać się duży dom, a dla autora — maleńki ślimak schowany przy płocie.
To pytanie sprawdzi się także przy pokolorowanym wydruku. Wśród kolorowanek ze zwierzętami można wybrać obrazek, a później obejrzeć dodane przez dziecko wzory i szczegóły.
6. „Co dzieje się na tym obrazku?”
Jeśli rysunek przedstawia scenę, możesz zaprosić dziecko do opowiedzenia wydarzeń. Nie zakładaj z góry, że postać ucieka, jest smutna albo czegoś się boi. Zaczekaj na wyjaśnienie autora.
Gdy dziecko ma ochotę rozwijać opowieść, możesz dopytać: „A co wydarzy się za chwilę?”. Przy rysunku z samymi wzorami lub plamami wybierz inne pytanie.
7. „Czy ten obrazek ma tytuł?”
Tytuł może być krótki, zabawny albo całkiem zaskakujący. „Ogród” może zmienić się w „Miejsce, gdzie kwiaty jedzą lody”. Można pobawić się w nadawanie nazw również pracom wykonanym na podstawie kolorowanek z roślinami.
Nie każda praca potrzebuje tytułu. Jeśli dziecko chce go dopisać, pozwól mu wybrać miejsce lub zaproponuj osobną karteczkę.
8. „Co chcesz zrobić z gotową pracą?”
Możecie schować ją do teczki, podarować komuś, postawić na półce albo wykorzystać w dalszej zabawie. Zapytaj, zanim powiesisz rysunek lub coś na nim dopiszesz.
Jeśli dziecko chce zamienić obrazek w bohatera przedstawienia, zobaczcie pomysł na kukiełki z kolorowanek na patyczkach.
Czy trzeba rezygnować ze słowa „ładnie”?
Nie musisz pilnować każdego słowa. Możesz szczerze powiedzieć, że podoba ci się rysunek, i dodać konkretną obserwację: „Podoba mi się, jak te kolory wyglądają obok siebie”. Gdy dziecko pyta wprost: „Podoba ci się?”, odpowiedz mu, zamiast od razu zadawać kolejne pytanie.
Nie każda praca musi prowadzić do długiej rozmowy. Czasem wystarczy wspólne oglądanie i: „Dziękuję, że mi pokazujesz”. Jeśli macie ochotę usiąść razem przy kredkach, wybierzcie kolorowankę do druku i zostawcie miejsce na własne pomysły dziecka.
