Zapominalski Wilczek wstał dziś mocno przejęty,
O ważnej dacie zapomniał, roztrzęsiony i spięty.
Chodził po lesie, szukał pomysłu wśród drzew,
Oglądał jak mrówki wspinały się na krzew.

Zobaczyły one Wilczka i jego zmartwienie,
Rzekły: „Zrobimy wianuszek, by spełnić marzenie!”
Zebrały stokrotki, błękitne dzwonki i maki,
Upleść ten wianek pomogły również ślimaki.

Wilczek wdzięczny, serce bije mu wesoło,
Wiele zwierzątek w potrzebie mu pomogło.
Niesie wianuszek mamie, w oczach widać radość,
Bo gdy przyjaciele pomogą, znika wszelka słabość.

Wilczek już wie, że pamięć naprawdę czasem zawodzi,
Lecz pomoc innych cieszy, gdy niespodziewanie przychodzi.